Żółkiew, Ukraina. Przeprowadzenie prac restauratorsko-konserwatorskich przy 2 obiektach
Żółkiew jest jednym z tych miast Ukrainy, które można uznać za królewskie. Zostało założone w 1597 przez przez hetmana polnego koronnego Stanisława Żółkiewskiego. Jego układ i kształt architektoniczny zawdzięczamy polskiem architetowi pochodzenia włoskiego Pawłowi Szczęśliwemu. Fundator miasta od samego początku osobiście doglądał budowy najważniejszych obiektów i chciał, by Żółkiew przyćmiła swoim majestatm Zamość. To tutaj rezydował Jan III Sobieski,
W roku 2025 przeporowadzono tutaj prace konserwatorskie przy dwóch obiektach. Była to zachodnia elewacja wraz z secesyjną płaskorzeźbą budynku dawnej elektrowni przy ul. Doroszenka 1. Zespół ekspercki zajął się również XVII-wieczną główną bramą wejściową na teren d. Kościoła Dominikanów w Żółkwi.
Prace konserwatorsko-restauratorskie przy dawnej elektrowni zostały zrealizowane zgodnie z założeniami określonymi we wniosku o dofinansowanie oraz opracowanym programem prac konserwatorskich. Działania poprzedzono wykonaniem dokumentacji fotograficznej i rozpoznaniem stanu zachowania elewacji oraz centralnej dekoracji rzeźbiarskiej. Zakres robót objął usunięcie wtórnych, niezgodnych technologicznie napraw, wzmocnienie strukturalne osłabionych partii muru i tynków, konserwację secesyjnej płaskorzeźby oraz uzupełnienie ubytków z zastosowaniem materiałów i technologii zbliżonych do oryginalnych. Prace wykonano z poszanowaniem historycznej formy i detalu architektonicznego elewacji, przy zachowaniu czytelności pierwotnej kompozycji oraz charakteru obiektu.
Przy bramie zespołu klasztoru dominikanów usunięto betonowe uzupełnienia, a także tynki w celu rozpoznania struktury obiektu. Wykonano także rekonstrukcje sterczyn w wapieniu a także na podstawie odzyskanego elementu sterczyny z tympanonu bramy. Komisyjnie zdecydowano o braku potrzeby demontażu elementów bramy. Wykonano sztyftowanie elementów kamiennych zagrożonych ,,klawiszowaniu”. Dodatkowo skuto tynki cementowe w świetle bramy i od strony kościoła i zdemontowano wtórne przemurowanie ceglane w linii bramy.
