Czerniowce, Ukraina. Prace remontowe przy zabytkowej wieży kościoła "Serca Jezusa" - stan awaryjny
Czerniowce, uważane za nieformalną stolicę Bukowiny, do I wojny światowej wchodziły w skład Austro-Węgier, ale od 1918 r. należały już do Rumunii. W mieście mieszkała wówczas liczna i dobrze zorganizowana społeczność polska. Niemiecki pisarz Georg Heintzen twierdził, że miasto to znajduje się: „w pół drogi między Kijowem i Bukaresztem, między Krakowem i Odessą". W czerwcu 1940 Bukowina została anektowana przez Związek Radziecki.
Czerniowce były miastem wielokulturowym i wielowyznaniowym. Obok kościołów rzymskokatolickich istniały tu cerkwie różnych obrządków – prawosławne, greckokatolickie i ormiańskie, a także synagogi oraz zbory ewangelickie. W 1894 roku wybudowało w mieście swój kościół Towarzystwo Jezusowe. Jezuici prowadzili wielowymiarowe działania edukacyjne wśród wiejskiej ludności Bukowiny.
Świątynię zaprojektował profesor Leitzner, dyrektor Czerniowieckiej Wyższej Szkoły Przemysłowej, który osobiście nadzorował jej powstania. NIezbędne fundusze zebrali miejscowi wierni. Witraże sprowadzono z Polski. Autorem fresków był Kasza z Mikołajowa, natomiast ołtarz główny i ambonę wykonał tyrolski rzeźbiarz Schtufleser. Organy o wartości 5000 florenów zamówiono w niemieckiej fabryce Rieger Orgelbau.
Podcza prac konserwatorskich oczyszczono lico elewacji wieży z zabrudzeń, przygotowano podłoża pod nowe tynki, a następnie położono właściwą warstwę tynku wapienno- piaskowego. Przeprowadzono także prace konserwatorskie przy kamiennym portalu głównym wraz z kamiennym oknem. Wykonano zabiegi antyseptyczne metodą natryskową, a także oczyszczono mechanicznie powierzchnie, która uległa zabrudzeniu podczas wcześniejszych prac
Po oczyszczeniu i usunięciu niewłaściwych tynków oraz zdegradowanych fragmentów cegieł wzmocniono je preparatem Primer Hydro SF. Ustabilizowano kamienne elementy za pomocą kotew z włókna szklanego, a oryginalne kotwy zabezpieczono gruntem epoksydowym, antykorozyjnym Temacoat. Następnie wzmocniono powierzchnię osłabionego kamienia przy użyciu preparatów krzemoorganicznych. Wszystkie kamienne elementy objęte pracami zostały ustabilizowane, niektóre zdemontowano, oczyszczono i strukturalnie wzmocniono.
Wszystkie zabiegi konserwatorskie miały na celu zachowanie autentyczności oiektu i zahamowanie dalszej degradacji.
